ปราภวสุตตปาฐะ
(นำ) หันทะ มะยัง ปะราภะวะสุตตะปาฐัง ภะณามะ เส.
(รับ) สุวิชาโน ภะวัง โหติ, ผู้รู้ดีเป็นผู้เจริญ,
ทุวิชาโน ปะราภะโว,ผู้รู้ชั่วเป็นผู้เสื่อม,
ธัมมะกาโม ภะวัง โหติ, ผู้ใคร่ธรรมเป็นผู้เจริญ
ธัมมะเทสสี ปะราภะโว,ผู้เกลียดชังธรรมเป็นผู้เสื่อม,
อะสันตัสสะ ปิยา โหนติ นะ สันเต กุรุเต ปิยัง,
อะสะตัง ธัมมัง โรเจติ, ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
เขานั้นทำความรักใคร่ในอสัตบุรุษ, ไม่ทำความรักใคร่ในสัตบุรุษ, เขาชอบใจในธรรมของอสัตบุรุษ, ข้อนี้เป็นทางแห่งความเสื่อม,
นิททาสีลี สะภาสีลีอะนุฏฐาตา จะ โย นะโร,
อะละโส โกธะปัญญาโน ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดเป็นผู้ชอบนอนหลับ, ชอบพูดคุย, ไม่ขยัน เกียจคร้านการงาน, และเป็นคนมักโกรธ, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
โย มาตะรัง ปิตะรัง วาชิณณะกัง คะตะโยพพะนัง,
ปะหุสันโต นะ ภะระติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดมีความสามารถอยู่, ไม่เลี้ยงดูมารดาบิดาผู้ชรา อันมีวัยหนุ่มผ่านไปแล้ว, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
โย พ๎ราห๎มะณัง สะมะณัง วาอัญญัง วาปิ วะณิพพะกัง,
มุสาวาเทนะ วัญเจติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดหลอกลวงสมณะพราหมณ์, หลอกแม้วณิพกคนขอทานอื่นใด ด้วยมุสาวาท, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
ปะหุตะวิตโต ปุริโสสะหิรัญโญ สะโภชะโน,
เอโก ภุญชะติ สาธูนิ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดมีทรัพย์มีเงิน มีของเหลือกินเหลือใช้, เขาบริโภคของที่ดีๆ นั้นแต่ผู้เดียว ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
ชาติถัทโธ ธะนะถัทโธโคตตะถัทโธ จะ โย นะโร,
สัญญาติมะติมัญเญติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดหยิ่งเพราะชาติกำเนิด, หยิ่งเพราะทรัพย์, หยิ่งเพราะโคตร, และดูหมิ่นญาติของตน, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
อิตถีธุตโต สุราธุตโตอักขะธุตโต จะ โย นะโร,
ลัทธา ลัทธัง วินาเสติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดเป็นนักเลงหญิง, นักเลงสุราและนักเลงเล่นการพนัน, เขาได้ทำลายทรัพย์ที่หาได้มาให้พินาศฉิบหายไป, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
เสหิ ทาเรหิ อะสันตุฏโฐ เวสิยาสุ ปะทุสสะติ,
ทุสสะติ ปะระทาเรสุ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดไม่พอใจรักใคร่ในภรรยาตน, กลับไปเที่ยวซุกซนกับหญิงแพศยา, และลอบทำชู้กับภรรยาคนอื่น, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
อะตีตะโยพพะโน โปโส อาเนติ ติมพะรุตถะนิง,
ตัสสา อิสสา นะ สุปปะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ชายแก่ผู้วัยหนุ่มผ่านไปแล้ว, ได้นำหญิงสาวน้อยมีถันเท่าลูกมะพลับมาเป็นภรรยาเขานอนไม่หลับเพราะความหึงหวง, และห่วงอาลัยในหญิงนั้น, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
อิตถิง โสณฑิง วิกิริณิง ปุริสัง วาปิ ตาทิสัง,
อิสสะริยัส๎มิง ฐะเปติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ชายใดตั้งหญิงนักเลงใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายมาเป็นแม่เรือน, และหญิงใดตั้งชายนักเลงใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายมาเป็นพ่อเรือน, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
อัปปะโภโค มะหาตัณโห ขัตติเย ชายะเต กุเล,
โส จะ รัชชัง ปัตถะยะติ ตัง ปะราภะวะโต มุขัง,
ผู้ใดเกิดในตระกูลกษัตริย์, มีโภคะน้อย, แต่มีความอยากใหญ่, ปรารถนาราชสมบัติ, ข้อนั้นเป็นทางแห่งความเสื่อม,
เอเต ปะราภะเว โลเก ปัณฑิโต สะมะเวกขิยะ,
อะริโย ทัสสะนะสัมปันโนสะ โลเก ภะวะเต สิวัง,
ผู้เป็นบัณฑิตสมบูรณ์ด้วยทัศนะอันประเสริฐ, ได้เห็นเหตุแห่งความเสื่อมทั้งหลายเหล่านั้นชัดแล้ว, ท่านย่อมเว้นสิ่งเหล่านี้เสีย, (เมื่อเป็นเช่นนี้) ท่านจึงพบและเสพแต่โลก ซึ่งมีแต่ความเจริญ (ฝ่ายเดียว)
อิติ........ด้วยประการฉะนี้แล......
-----------------------